Op dag 1 zagen we een knappe besttijd voor Jens op de 50m vrije slag, met een ware sprintstijl dook hij mooi onder de 26 seconden. Ookal zwom Niels ook een besttijd, met 26.06 moest hij zijn broer voor het eerst op de 50m voorlaten.

Ookal zwoer Jens ooit een dure eed om nooit meer de 200wissel te zwemmen op een kampioenschap, toch stond hij opnieuw klaar voor dit zware nummer. Na een stroeve vlinderslag, een loeiharde rug, een schoolslag met te hoge frequentie en een degelijke maar te trage crawl kwam hij toch 3 seconden sneller aan dan ooit tevoren.

Even later zwom Broer Niels de 400m vrije slag, voor het eerst in zijn carriere slaagde hij erin om wel degelijk de 3de 100m aan te vallen wat resulteerde in zijn beste 400m van de voorbije 3 jaar.

Dag 2 was de dag van de strijd tussen de beide broertjes op het koningsnummer.
Jens zwom een knappe besttijd en won de familiestrijd, Niels bleef net boven zijn vorige besttijd mede dankzij de enorme golven en stroming van Sander Helderweirt die meer dan 5 seconden sneller zwom in de baan naast hem. Terwijl Jens huiswaarts ging om nog een beetje uit te rusten, stond Niels aan de start van wat zijn laatste wedstrijd als W-zwemmer was. Met een knappe 1.13.9 op de schoolslag bewees onze Niels eigenlijk van alle markten thuis te zijn. Jammer dat je het hierbij laat.

Tot slot kwam op de 3de dag van de Belgische enkel Jens nog aan de start van de 200VS en de 50VL. Dankzij een slapeloze nacht schoot hij eigenlijk op beide nummers tekort om iets moois te verwezelijken. Beide wedstrijden beeindigde hij met een oerdegelijke tijd, maar stikem hadden we op meer gehoopt.

Al bij al een meeer dan geslaagde missie, op naar volgend seizoen!